Utknelismy ...

... w Kota Bharu. Nasze karty kredytowe odmowily wspolpracy, w kieszeniach pustki a lokalna filia naszego banku odmawia pomocy. Jesli wasz bank reklamuje sie jako "lokalny bank swiata" to znaczy to mniej wiecej tyle, gdziekolwiek na swiecie jestes to mozesz zadzwonic do centrali. Aktualnie trwa batalia o odzyskanie dostepu do gotowki.

Zabijamy czas wszelkimi dostepnymi sposobami, cale szczescie mimo skrajnego islamskiego konserwatyzmu w Kota Bharu rozrywek nie brakuje. Probujemy lokalej kuchni, na kazdej ulicy sa dziesiatki restauracji i straganow z jedzeniem, w ktorych mieszaja sie smaki z Indii, Tajlandii i Malezji. Potrawy o nazwach, ktore lamia nam jezyk, owoce o smakach, ktore przyprawiaja o zawrot glowy albo o zwrot ... Durian na przyklad smakuje jak smietnik, nie zebym wiedzial jak smakuje smietnik, po prostu jak mialbym sobie wyobrazic smak smietnika, to smakowalby jak Durian. Z blizej nieznanych przyjezdnym powodow mieszkancy Azji zajadaja sie tym smietnikowym owocem, turysci jednak, tylko wymieniaja porozumiewawcze spojrzenia, kiedy tylko ktos wspomni ten experyment natury.

Zakumplowalismy sie z Piterem, Chinczykiem, ktory nas zabral na stopa do Kota Bharu i zaplacil za nasz hotel. Ostatniej nocy zabral nas na kolacje a nastepnie na maly rajd po lokalnych klubach. Na pytanie, gdzie chcemy isc, odpowiadylismy - wszedzie, tylko nie na karaoke. Godzine pozniej, podczas gdy kelnerki donosily kolejne butelki piwa, Ula wyspiewywala hity w jednym z klubow ... karaoke. Rano obudzilo mnie juz dawno zapomniane doznanie, cos jakby sucho w gardle i w glowie pulsuje, jak to sie nazywalo ... ?

Dzisiaj w ramach zabijania nudy, nogi zaniosly nas na lokalny bazar. Bazary w Azji maja swoj specyficzny leniwy klimat, specyficzny intensywny zapach a towary tam sprzedawane sa ... jak by to ujac ... specyficzne. Fotki ponizej.
.

.wyzej wymieniony Durian

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.
efekt rajdu po bazarze, owocowy obiad (wprawne oko dostrzeze smietnikowy owoc)